عدم کنترل کیفی پساب آب‌شیرین‌کن‌ها خطرناک است/ شیلات و محیط زیست در خطر جدی

سیده لیلی محبی - رئیس پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان در گفت‌و‌گو با خبرنگار مانا با اشاره به نقش روزافزون آب‌شیرین‌کن‌ها در تأمین آب مناطق مختلف کشور، اظهار کرد: فناوری نمک‌زدایی به‌عنوان یکی از راهکار‌های مهم مقابله با تنش آبی، دارای ابعاد گسترده اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی است که باید به‌صورت همزمان مورد توجه قرار گیرد.

وی با بیان اینکه آب‌شیرین‌کن‌های ساحلی می‌توانند در رشد اقتصادی، توسعه صنعتی و تأمین پایدار آب شرب و کشاورزی نقش‌آفرین باشند، افزود: در کنار این مزایا، تخلیه پساب‌های شور و گرم به محیط دریایی، در صورت نبود مدیریت صحیح، می‌تواند تعادل اکولوژیک خلیج‌فارس و دریای عمان را برهم بزند و بر زیستگاه‌های آبزیان اثر منفی بگذارد.

رئیس پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان با اشاره به تجارب جهانی در حوزه نمک‌زدایی تصریح کرد: فرآیند نمک‌زدایی در تمامی کشور‌ها با درجاتی از خسارت‌های زیست‌محیطی همراه است، اما آنچه اهمیت دارد، کاهش این اثرات از طریق برنامه‌ریزی علمی، پایش مستمر و همکاری بین‌بخشی است؛ موضوعی که در کشور ما نیز باید به‌طور جدی دنبال شود.

محبی در ادامه، بر ضرورت تعامل مؤثر میان صنعت آب‌شیرین‌کن و دستگاه‌های اجرایی مرتبط از جمله شیلات، محیط‌زیست و نهاد‌های نظارتی تأکید کرد و گفت: در صورت عدم کنترل کیفی و کمی پساب خروجی آب‌شیرین‌کن‌ها، این فناوری می‌تواند به اقتصاد صیادی، ذخایر آبزی و معیشت جوامع محلی ساحل‌نشین آسیب وارد کند.

وی رعایت استاندارد‌های ملی و منطقه‌ای، استفاده از فناوری‌های نوین کاهش اثرات زیست‌محیطی، انجام ارزیابی‌های دقیق اثرات زیست‌محیطی پیش از احداث و مشارکت فعال بهره‌برداران را از الزامات توسعه پایدار این صنعت دانست و افزود: تنها با همکاری صنعت، نهاد‌های اجرایی و مراکز علمی و پژوهشی می‌توان ضمن بهره‌برداری از مزایای آب‌شیرین‌کن‌ها، از بروز آسیب‌های بلندمدت به محیط‌زیست دریایی جلوگیری کرد.

رئیس پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان در پایان خاطرنشان کرد: تقویت رویکرد علمی در تصمیم‌سازی‌ها و توجه به منافع نسل‌های آینده باید به‌عنوان محور اصلی توسعه آب‌شیرین‌کن‌ها در سواحل جنوبی کشور مدنظر قرار گیرد.