به گزارش مانا به نقل از رسانههای سوئدی؛ این پدیده ناشی از تلاطم آب و تغییر فشار روی رسوبات زیرین است که متان محبوس در لایههای رسوبی را به سطح آب و در نهایت به جو منتقل میکند.
تحقیقات نشان دادهاند که در مناطق ساحلی با رسوبات غنی از مواد آلی و کمبود اکسیژن، میزان آزادسازی متان در مسیرهای پرتردد دریایی تا ۲۰ برابر بیشتر از مناطق بدون تردد کشتیها است. متان، به عنوان یکی از گازهای گلخانهای قوی، میتواند به شکل قابل توجهی در گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی نقش داشته باشد.
این مطالعه تأکید میکند که اثرات صنعت کشتیرانی فراتر از انتشار مستقیم آلایندهها از سوخت کشتیهاست. فشار و تلاطم ایجاد شده توسط کشتیها، منجر به آزادسازی گازهایی میشود که تاکنون کمتر مورد توجه بودهاند و نشان میدهد که مسیرهای پرتردد دریایی میتوانند سهم پنهانی در افزایش انتشار گازهای گلخانهای داشته باشند.
محققان پیشنهاد میکنند که مدیریت مسیرهای دریایی، کاهش سرعت کشتیها در مناطق حساس و توسعه فناوریهای پایدار دریایی میتواند نقش مهمی در کاهش این اثرات داشته باشد. این یافتهها هشدار میدهند که برای حفاظت از محیط زیست دریایی و مقابله با تغییرات اقلیمی، باید به اثرات مستقیم و غیرمستقیم صنعت کشتیرانی توجه ویژهای شود.