ایجاد محدودیت تردد نفتکش‌ها در تنگه هرمز توسط ایران، مشابه بمبی است که آثار مخرب آن‌را می‌توان در شرق و غرب جهان شاهد بود. بمبی که به نظر می‌رسد ضامن فعال‌سازی آن تمام و کمال در دست ایران است.

تداخل الکترونیکی در سیستم‌های ناوبری کشتی‌های تجاری طی روز‌های اخیر اطراف تنگه هرمز و خلیج فارس افزایش یافته است که بر کشتی‌های عبور‌ی از منطقه تأثیر می‌گذارد.

در پی جنگ ایران و اسرائیل که به بالارفتن قیمت جهانی نفت منجر شد، خبر‌ها حاکی از آن است که نرخ اجاره روزانه نفتکش‌ها جهت حمل نفت از خاورمیانه و غرب آفریقا به چین و بالعکس بیش از ۴۰ درصد بالا رفته است.

برخی از مالکان و مدیران نفتکش، از روز جمعه و به دنبال تجاوز رژیم صهیونیستی به ایران، عرضه کشتی‌های خود را برای مسیر‌های خاورمیانه‌ای متوقف کرده و مشغول ارزیابی ریسک‌های ناشی از اقدامات تجاوزکارانه این رژیم هستند.

گزارش‌ها حاکی از آن است که سه نفتکش در لنگرگاه «خورفکان» در نزدیکی فجیره در سواحل امارات و در دریای عمان آتش گرفتند.

گارد ملی امارات از حادثه دریایی در دریای عمان و برخورد ۲ کشتی به یکدیگر خبر داد.

در حالی که سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) در حال نهایی کردن الزامات جهانی برای کربن‌زدایی دریایی است و مقرر است با تأکید این سازمان از سال ۲۰۲۸ بکارگیری سوخت سبز اجباری شود، مدیر عامل یک شرکت تولید کننده انرژی گفت اگر نتوانیم سوخت آمونیاک را به قیمت حدود ۶۵۰ دلار در هر تُن در اختیار متقاضیان به خصوص صاحبان صنعت کشتیرانی قرار دهیم تقاضا و بازاری وجود نخواهد داشت.

جنگنده‌های ایران شب گذشته رگ حیاتی اقتصاد اسرائیل را مورد هدف قرار دادند. طبق داده‌های موجود حدود ۹۹درصد از واردات و صادرات دریایی اسرائیل از طریق بنادر انجام می‌شود. بستن یا اخلال در بندر حیفا باعث اختلال شدید در زنجیره ارزش صنایع، کشاورزی، ساخت‌وساز و حتی مواد غذایی خواهد شد.

اگر رئیس‌جمهور آمریکا می‌دانست که وارد کردن شوک جنگ تعرفه‌ها به تجارت جهانی و سپس عقب‌نشینی از آن چه عواقبی خواهد داشت، شاید هرگز دست به چنین کاری نمی‌زد. اقداماتی که بازار حمل‌و‌نقل دریایی را به بدترین شکل ممکن ناآرام و بلاتکلیف کرد، و سپس تلاش کرد آن را متعادل کند. از زمان روی کار آمدن ترامپ در دوره جدید، تنش‌ها و چالش‌ها در تجارت جهانی بیشتر شده و هر روز شاهد اتفاقات منفی جدیدی در این عرصه هستیم. این تحولات، که توسط یک فرد و با همکاری هم‌پیمانانش رقم خورد، خساراتی به بار آورد که جبران آنها برای تجارت دریایی جهانی به این زودی‌ها ممکن نیست. روزی علیه کانادا، مکزیک و دانمارک بیانیه صادر کرد، روز دیگر مسئولان کانال پاناما را تهدید کرد و در نهایت با اعمال تعرفه‌های گزاف علیه چین و سایر کشورها، حمل‌و‌نقل دریایی را به هم ریخت.

صنعت کشتیرانی جهانی نفس‌های خود را در سینه حبس کرده و با نگرانی نظاره‌گر درگیری تازه بین اسرائیل و ایران است. در این میان هیچ حادثه‌ای این صنعت را تهدید نمی‌کند ضمن اینکه برخی از کشور‌ها در حال حاضر به خطوط کشتیرانی توصیه‌های ایمنی را ارائه می‌دهند تا از جنوب دریای سرخ و خلیج عدن عبور نکنند.

آژانس دریانوردی انگلیس روز چهارشنبه در بیانیه‌ای ادعا کرد که افزایش تنش‌ها در خاورمیانه ممکن است به تشدید فعالیت‌های نظامی منجر شود که می‌تواند بر کشتیرانی در آبراه‌های حیاتی تأثیر بگذارد.

یک کارشناس حمل‌و‌نقل بر این باور است که با شرایط موجود و اندکی تغییر در موارد نرم‌افزاری، امکان افزایش ۱۰ تا ۱۵ میلیون تُنی ظرفیت کریدور شمال-جنوب وجود دارد.

در دنیای پرشتاب تجارت جهانی، دریاها همچنان به‌عنوان شریان‌های حیاتی مبادلات بین‌المللی ایفای نقش می‌کنند. کشتی‌ها در آب‌های آزاد، بنادر را به یکدیگر متصل می‌کنند، کالاها را منتقل می‌کنند و خدمات متنوعی را فراهم می‌سازند. در این میان، اختلافات ناشی از قراردادهای حمل‌ونقل دریایی، خسارات وارده به کالاها، تاخیر در تحویل، مسئولیت ناشی از سوانح دریایی، نجات کشتی، تصادفات و آلودگی محیط زیست همواره یکی از دغدغه‌های فعالان حوزه دریایی بوده است.

چین در حال حاضر با اختلاف زیاد نسبت به همه کشور‌ها بزرگترین سرمایه‌گذار انرژی در جهان است به‌طوری‌که به اندازه مجموع کشور‌های اتحادیه اروپا و آمریکا در بخش انرژی هزینه می‌کند.