پیامد‌های اقتصادی تعطیلی بندر بالتیمور آمریکا

پل «فرانس اسکات کی» در شهر بالتیمور آمریکا در سحرگاه روز سه‌شنبه (۲۶ مارس ۲۰۲۴) پس از برخورد یک کشتی باری بزرگ با آن فروریخت و بخش بزرگی از ساختار فلزی آن به رودخانه پاتاپسکو سقوط کرد. فروریختن این پل ۲.۶ کیلومتری منجر به بسته شدن بندر بالتیمور، دومین مرکز بزرگ صادرات زغال سنگ در ایالات متحده شد و نگرانی‌های گسترده‌ای را در مورد میزان تأثیرات احتمالی این رویداد بر تجارت انرژی، صادرات کالا‌ها و حرکت کشتیرانی ایجاد کرد.

کد خبر: ۹۸۶۵۵

تاریخ: ۱۴ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۰:۳۶

تأثیر تعطیلی بندر بالتیمور بر صادرات زغال سنگ

طبق داده‌های اداره سرشماری ایالات متحده در سال ۲۰۲۳ میلادی، تقریباً ۲۸ درصد از کل صادرات زغال سنگ ایالات متحده از طریق بندر بالتیمور انجام می‌شود که آن را به دومین مرکز بزرگ برای صادرات آن پس از بندر نورفولک در ویرجینیا سیتی، معروف به همپتون رودز، تبدیل می‌کند.

مجموع صادرات سالانه زغال سنگ از بندر بالتیمور به استثنای سال همه‌گیری کرونا (۲۰۲۰) که با کاهش تقاضا آن همراه  بود، معمولاً حدود ۱۸.۱۴ میلیون تُن بود. اما صادرات از بندر بالتیمور به ۲۵.۳۹ میلیون تُن در سال ۲۰۲۳ میلادی افزایش یافت که دلیل آن رشد تقاضا برای زغال سنگ آمریکایی در آسیا بود.

طبق گزارشی که در ۲۸ مارس ۲۰۲۴ میلادی منتشر شد، اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده انتظار دارد که تعطیلی بندر بالتیمور بر حجم صادرات زغال سنگ ایالات متحده در سال جاری (۲۰۲۴) تأثیر بگذارد.

اداره اطلاعات انرژی پیش‌بینی کرده بود که کل صادرات زغال سنگ ایالات متحده در سال ۲۰۲۴ میلادی، قبل از بسته شدن بندر بالتیمور، تنها یک درصد رشد کند. بنابراین، در صورتی که تعطیلی بندر برای مدت طولانی‌تری ادامه یابد، احتمال کاهش آن وجود دارد.

صادرات بندری در ۵ سال اخیر

بندر بالتیمور از نظر جغرافیایی به مناطق زغال سنگ شمالی آپالاشیا نزدیک است و از پنسیلوانیا غربی تا شمال ویرجینیای غربی امتداد دارد. معادن این منطقه کُک، زغال سنگ باکیفیت و زغال سنگ بخار پرانرژی را تولید می‌کنند. زغال سنگی که در تولید برق و گرمایش استفاده می شود، بیشترین صادرات را از طریق بندر بالتیمور دارد و میانگین محموله‌های آن در دوره بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ میلادی به ۱۰.۸ میلیون تُن رسیده بود که در سال ۲۰۲۳ میلادی به ۱۷.۲ میلیون تُن افزایش یافت.

از سوی دیگر، حجم صادرات کک زغال سنگ از این بندر که در صنعت فولاد مورد استفاده قرار می‌گیرد، در بازه زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ میلادی بین ۶ تا ۱۰ میلیون تُن بوده است. اگرچه سایر بنادر نزدیک بالتیمور، به ویژه جاده هامپتون، ظرفیت بیشتری برای صادرات زغال سنگ دارند، عواملی مانند کیفیت زغال سنگ، قیمت گذاری و جدول زمانی صادرات بر توانایی شرکت‌ها برای تغییر صادرات از یک بندر به بندر دیگر تأثیر می گذارد.

کشورهای تأثیرپذیر از تعطیلی بندر بالتیمور

هند بزرگترین واردکننده زغال سنگ بخار ایالات متحده بوده که از بندر بالتیمور در پنج سال گذشته صادر می‌شود و صنعت آجر هند یکی از مشتریان اصلی آن بوده است. علاوه بر هند، چندین کشور اروپایی و از طریق بنادر هلند، دریافت کننده محموله‌های ذغال سنگ بخار از بندر بالتیمور و همچنین برخی از بازارهای کوچکتر مانند جمهوری دومینیکن، کانادا و مصر بودند که نشان می‌دهد این بازارها حداقل طی هفته‌های آینده تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.

از سوی دیگر، داده‌های اداره اطلاعات انرژی نشان می‌دهد که صادرات زغال سنگ یا کُک متالورژیکی از بندر بالتیمور به چندین کشور آسیایی طی پنج سال گذشته انجام شده است. ژاپن بزرگترین دریافت کننده این صادرات در سال ۲۰۲۳ میلادی بود و ۲۸ درصد از زغال سنگ متالورژیکی حمل شده از طریق بندر را وارد می‌کند و پس از آن چین و کره جنوبی، قرار دارند.

سایر محصولات انرژی و تعطیلی بالتیمور

بسته شدن بندر بالتیمور بر سایر محصولات انرژی مانند فرآورده‌های نفتی تصفیه شده وارد شده از این بندر تأثیر می‌گذارد. بیودیزل، به ویژه مواد اولیه بیودیزل و سایر روغن‌های خوراکی، بزرگترین مشتقات وارداتی ایالات متحده از طریق این بندر است. به گفته اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده، متوسط ​​حجم این واردات از طریق این بندر در سال ۲۰۲۳ میلادی به سه هزار بشکه در روز رسیده که بیشتر آن از آمریکای مرکزی و اروپای غربی بوده است.

انتظار می‌رود سایر واردات کودها و سایر مواد شیمیایی مانند آسفالت نیز تحت تأثیر قرار گیرد که بیشترین مقدار آن از بندر بالتیمور در مقایسه با سایر بندرهای آمریکا وارد می‌شود. بر‌اساس داده‌های رسمی ایالات متحده، مقادیر آسفالت وارداتی از طریق بندر در سال ۲۰۲۳میلادی به حدود چهار هزار بشکه در روز رسید که بیشتر آن از کانادا وارد شده است.

پیش‌بینی می‌شود که سایر واردات مانند نیترات اوره آمونیوم که برای بارورسازی زمین‌های کشاورزی مورد نیاز است و انتقال آن از طریق بندر در سال ۲۰۲۳ میلادی به دو هزار بشکه در روز رسید، تحت تأثیر قرار گیرد.

تأثیر بر قیمت زغال سنگ و گاز

پیش‌بینی‌ها از تأثیرات بسته شدن بندر بالتیمور به بخش تولید برق در ایالات متحده نیز کشیده می‌شود، زیرا بیم آن می‌رود که ادامه تعطیلی آن برای هفته‌های طولانی منجر به انباشته شدن ذخایر زغال سنگ در داخل و دشواری صادرات آن نیز شود. اگر ذخایر زغال سنگ به میزان قابل توجهی در هفته‌های آینده انباشته شود، انتظار می‌رود قیمت آن به شدت کاهش یابد تا در تابستان پیشرو به رقیب اقتصادی گاز طبیعی در تولید برق تبدیل شود.

همچنین انتظار می‌رود که قیمت گاز طبیعی در بخش تولید برق با افزایش تقاضا برای جایگزین ارزان‌تر در تولید کاهش یابد، و این امر احتمالاً منجر به کاهش فشار بر برداشت از ذخایر گاز در طول تابستان می‌شود. قابل ذکر است که ذخایر گاز در ایالات متحده با ۵۵ درصد ظرفیت ذخیره سازی پر شده که در هفته منتهی به ۱۵ مارس ۲۰۲۴ میلادی به ۲.۳۳۲ تریلیون فوت مکعب رسیده و نسبت به میانگین پنج ساله ۶۷۸ میلیارد فوت مکعب افزایش یافته است.

کل ذخایر زغال‌سنگ قیری و نیمه قیر در نیروگاه‌های زغال سنگ تا پایان دسامبر ۲۰۲۳ میلادی به حدود ۱۲۷.۷ میلیون تُن رسید که بالاترین میزان از نوامبر ۲۰۲۰ میلادی است. بر‌اساس برآوردهای اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده؛ تا پایان دسامبر ۲۰۲۳میلادی، این ذخایر تقاضای نیروگاه‌های فعال به زغال سنگ قیر و نیمه قیر را برای دوره‌ای بین ۱۵۴ تا ۱۷۷ روز پوشش می‌دهد. به دلیل تعطیلی بندر بالتیمور، احتمال تأثیرگذاری در این بخش در هفته‌های آینده وجود دارد.

شرکت‌های برق ایالات متحده عمدتاً صاحب ایستگاه‌های تولید زغال‌سنگ و گاز هستند و برخی نیز صاحب ایستگاه‌هایی هستند که با انرژی‌های تجدیدپذیر فعالیت می‌کنند.