تأثیر تنش‌های دریای سرخ بر بازار نفت اروپا

بازار نفت اروپا یکی از مهمترین بازار‌هایی می‌باشد که از اختلالات در ترابری کشتیرانی در دریای سرخ، متأثر شده‌ است. حملات انصارالله یمن نزدیک به ۴۰ کشتی تجاری عمدتاً اسرائیلی و آمریکایی را در ماه‌های اخیر هدف قرار دادند که مستلزم توسعه راه‌حل‌های سریع برای نجات زنجیرۀ تأمین نفت از فروپاشی است.

کد خبر: ۹۸۳۵۹

تاریخ: ۲۴ بهمن ۱۴۰۲ - ۱۵:۰۸

به گزارش گروه بین‌الملل مانا، این امر تنها از طریق تلاش‌های هماهنگ منطقه‌ای و جهانی برای دستیابی به راه‌حلی مسالمت‌آمیز در غزه و توقف کشتار مردم بیگناه آن و در نتیجه افزایش امنیت کشتی‌ها امکان‌پذیر خواهد بود.

بازارهای نفت اروپا

«کیسوکه ساداموری»، مدیر امنیت انرژی، به رویترز اعلام کرد که پس از آنکه کشتی‌های باری مجبور شدند مسیر خود را تغییر دهند تا از تنش‌های دریای سرخ در امان باشند، بازارهای نفت اروپا تحت تأثیر تأخیر در تحویل مشتقات نفتی قرار گرفتند. او در اظهارات حاشیه هفته انرژی هند در ایالت گوا، گفت: «در حال حاضر شاهد وضعیت دشواری در مورد دریای سرخ و کانال سوئز هستیم.» حوثی‌ها از اواسط نوامبر (۲۰۲۳ میلادی) کشتی‌های تجاری مرتبط با اسرائیل را با هواپیماهای بدون سرنشین و موشک در آب‌های دریای سرخ هدف قرار داده‌اند. اهداف آنها توقف حملات اسرائیل به مردم غزه و کشتار آنها بود.

با وجود تأخیر در تحویل و نگرانی‌ در مورد تشدید تنش‌ها در خاورمیانه، قیمت‌های جهانی نفت با کاهش قیمت شاخص نفت خام برنت در هفته گذشته به کمتر از ۸۰ دلار در هر بشکه روند کاهشی به خود گرفت. «ساداموری» افزود: عرضه بیرون از گروه اوپک پلاس به ویژه از ایالات متحده، برزیل و گویان افزایش داشته و از سوی دیگر به دلیل نگرانی‌های اقتصادی، رشد تقاضا هنوز قدرت کافی ندارد.

تصمیم عربستان

به باور کارشناسان، تصمیم عربستان سعودی برای متوقف کردن برنامه‌های خود برای افزایش حداکثر ظرفیت نفت پایدار خود از ۱۲ میلیون بشکه به ۱۳ میلیون بشکه در روز، تأثیر مستقیمی بر بازارهای نفت اروپا و جهان در کوتاه مدت خواهد داشت. ادامه کاهش تولید داوطلبانه توسط ریاض، سایر اعضای سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و متحدان آنها، منجر به افزایش ظرفیت مازاد نفت در سطح جهان شده است.

در تصویری واضح از تأثیر تنش‌های دریای سرخ بر بازارهای نفت اروپا، غول انرژی فرانسوی توتال انرژی، برای چندین هفته از ارسال کشتی‌های خود از طریق تنگه باب‌المندب و کانال سوئز خودداری کرد. بر‌اساس اعلام این شرکت در ۷ فوریه ۲۰۲۴میلادی، این امر منجر به افزایش زمان سفر کشتی‌هایش به سمت اروپا می‌شود.

ترافیک ناوبری در تنگه باب‌المندب واقع در جنوب دریای سرخ به دلیل حملات یمن به کشتی‌های تجاری مرتبط با اسرائیل و ایالات متحده، مختل و منجر به افزایش هزینه‌های حمل‌و‌نقل و کاهش عبور کانتینرها و نفتکش‌ها شد.

«پاتریک پویانه»، مدیرعامل توتال انرژی اعلام کرد که هزینه‌های عبور از آب‌های دریای سرخ افزایش یافته که بخشی از آن به دلیل هزینه‌های بالای بیمه است.

وی افزود: «درگیری بین انصارالله و ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده آمریکا اثرات عمده‌ای در منطقه دارد و از این رو محتاط و هوشیار هستیم و دیگر کشتی‌های خود را از دریای سرخ عبور نمی‌دهیم.» این تنش‌ها، بسیاری از کشتی‌های باری را مجبور به تغییر مسیر به سمت دماغه امید نیک در جنوب قاره آفریقا کرد و گاهی سفر را به بیش از یک هفته کامل می‌رساند.

اختلال در عرضه

کشورهای واردکننده نفت به دلیل ترس از هرگونه تشدید تنش، احتمالاً نقشه عرضه نفت خام را به طور کامل تغییر دهد. آنها به دلیل تنش‌های موجود در دریای سرخ و اختلال در عرضه نفت، به طور فزاینده‌ای نگران هستند. اگرچه این تنش‌ها خطوط کشتیرانی کانتینری را مختل کرده، اما تاکنون تأثیری بر محموله‌های نفت نداشته است.

با این حال، نگرانی‌ها از این واقعیت ناشی می‌شود که در صورت تداوم بحران ناوبری در دریای سرخ، زنجیره‌های تأمین باید به سرعت با وضعیت فعلی سازگار شوند و پویایی خود را تنظیم کنند. از آنجایی‌که تغییر قرارداد نفتکش‌ها اغلب دشوار است، برخی از کشتی‌های موجود به ترانزیت از طریق آب‌های دریای سرخ ادامه خواهند داد.

لازم به ذکر است که طبق پایگاه  S&P Global Commodity Insights، هرگونه بیمه جدیدی که برای مسیرهای دریای سرخ صادر می‌شود، می‌تواند حدود یک دلار به ازای هر بشکه نفت یا بیشتر به هزینه سفر اضافه کند.

در این میان، صادرات نفت روسیه نیز در معرض اختلالات بیشتر در دریای سرخ است، زیرا مسکو حدود ۸۰ درصد نفت خام خود را به بازارهای آسیایی ارسال می‌کند.

در مجموع، انتظار می‌رود این اختلالات هزینه‌های بیمه را بالا نگه دارد و بسیاری از شرکت‌های حمل‌ونقل را مجبور کند مسیر طولانی‌تری را از طریق دماغه امید نیک طی کنند که مسافت پیموده شده و زمان سفر را افزایش می‌دهد. این امر همچنین منابع را کاهش و نرخ حمل‌و‌نقل را افزایش می‌دهد.

حتی برای مسیر عبوری از کانال سوئز، هزینه‌های بالایی که در سال جاری (۲۰۲۴ میلادی) اعمال می‌شود، همراه با مالیات کربن بر محموله‌هایی به مقصد اروپا، هزینه‌ها را برای مصرف‌کنندگان افزایش می‌دهد.