دبیر کل IMO :

احتمال تأخیر در اجرای قانون 2020 وجود ندارد

با توجه به قانون کنترل انتشار آلاینده‌ها در سطح دنیا، صنعت کشتیرانی جهانی بیش از پیش مورد فشار قرار گرفته است. دبیرکل IMO در گفتگویی به برخی از نگرانی ها در این زمینه پاسخ می دهد.

کد خبر: ۸۰۷۸۲

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۴:۳۹

به گزارش گروه بین‌الملل مانا، با توجه به قانون کنترل انتشار آلاینده‌ها در سطح دنیا، صنعت کشتیرانی جهانی بیش از پیش مورد بررسی قرار گرفته است. شرکت تولید انرژی پلاتس (S&P Global Platts) در گفتگویی با دبیرکل IMO به بررسی برخی از نگرانی‌ها در این زمینه پرداخته است.

*   چرا پیاده‌سازی الزامات مربوط به قانون محدودیت انتشار برای صنعت کشتیرانی در مقایسه با صنایع دیگر زمان بر است؟
اول باید این نکته را در نظر گرفت، صنعت کشتیرانی توسط دولت‌ها و از طریق سازمان جهانی دریایی (IMO) قانون‌گذاری می‌شود. این صنعت در طول 20 سال که از اضافه شدن پیوست جدید در زمینه آلودگی هوا به کنوانسیون MARPOL (پیمان‌نامه اصلی در زمینه آلودگی ناشی از کشتی‌ها در سال 1997) می‌گذرد، همواره تحت قوانین سخت‌گیرانه بوده است.
این پیوست توسعه یافته و تقویت شده است. امروزه، این بخش تمامی مجموعه گازهای مضر منتشر شده از کشتی‌ها را دربرمی‌گیرد. اصلاحات این الحاقیه در سال 2008 به‌روزرسانی شد تا در واقع کشتیرانی اولین صنعتی باشد که در سطح جهان تحت کنترل قوانین انتشار گازهای گلخانه‌ای قرار می‌گیرد و البته این بخش از مارپول در سنوات آتی همواره سخت‌گیرانه‌تر شد.

* چنانچه مشکلات جدی در پیاده‌سازی قانون محدودیت سولفور در اوایل سال 2019 بروز کند، آیا شما از تعلیق موقت این قانون حمایت می‌کنید؟
در حال حاضر، قانون محدودیت 0.5 درصدی سولفور موجود در سوخت‌های دریایی از یکم ژانویه 2020 اجرایی خواهد شد (البته برای مناطق خارج از محدوده کنترل انتشار که در حال حاضر محدودیت 0.1 درصدی دارند) و با توجه به چشم‌انداز قانون تدوین شده احتمال تأخیر در اجرای این قانون وجود ندارد.
کارگروهی تحت عنوان کمیته «جلوگیری از آلودگی و پاسخ‌گویی» در ماه ژوئیه جهت تدوین دستورالعمل‌های کامل‌تر در راستای پیاده‌سازی قانون محدودیت 0.5 درصدی سولفور، ایجاد خواهد شد. این دستورالعمل مسائل مربوط به مراحل آماده‌سازی و گذار را دربرمی‌گیرد. همچنین چهارچوب زمانی مربوطه، به‌روزرسانی سیستم‌ها و دستگاه‌های داخل کشتی، مکانیزم کنترل، بازبینی و اقدامات شامل کنترل و بازرسی بنادر را در خود جای می‌دهد. این گروه کاری در ماه اکتبر سال جاری گزارش مستقیمی در زمینه توسعه برنامه پیاده‌سازی قانون 2020 بر روی کشتی، به کمیته حفاظت محیط زیست دریایی ارسال خواهد کرد.

*  آیا قانون ممنوعیت حمل سوخت حاوی سولفور بالا (HSFO) بر روی کشتی‌های بدون اسکرابر موجب اجرای مؤثر این قانون می‌شود؟ آیا IMO برای تحقق این هدف برنامه یا طرح دیگری دارد؟
این تنها یک راه کنترلی است.پیش‌بینی می‌شود که در جلسه هفتاد و سوم کمیته حفاظت از محیط زیست دریایی (MEPC 73) در ماه اُکتبر، اصلاحاتی را در پیوست ششم مارپول در نظر بگیرد تا حمل سوخت غیر منطبق را بر روی کشتی ممنوع کند.
در مورد اینکه آیا این اقدامات کافی است باید نگاهی بیاندازیم به سال‌های پیش که صنعت کشتیرانی و مقامات دریایی توانستند قوانین جدید را اجرایی کنند.
در نهایت کشورهای عضو نیز تجربیات خود را در زمینه اجرای قوانین در مناطق کنترل انتشار به اشتراک خواهند گذاشت و این امر مفید واقع خواهد شد.

*  از 172 عضو IMO تنها نیمی از آن‌ها پیوست شماره 6 قانون را تأیید کرده‌اند! آیا این موضوع می‌تواند مانعی برای اجرای آن باشد؟
در حال حاضر، ضمیمه ششم مارپول توسط 91 عضو که دارای 96.89 درصد از ناوگان تجاری جهان از منظر تناژ حمل هستند، امضاء شده است. بنابراین، اکثریت تناژ فعال تحت پرچم‌های کشورهای عضو IMO این قانون را تأیید کرده‌اند.
اگر یک کشتی با پرچم کشور غیر عضو بخواهد در محدوده یک کشور عضو فعالیت کند، باید قوانین را رعایت کند. با توجه به اینکه از لحاظ تناژ حمل اکثریت اعضاء موافق این قانون بوده‌اند، ما شاهد سطح وسیعی از هماهنگی در اجرا خواهیم بود.
لازم به ذکر است که قوانین IMO برای همه کشتی‌ها لازم الاجرا است. علاوه بر این، اصل عدم تبعیض و اصل عدم وجود راه‌حل مناسب‌تر در مارپول و سایر کنوانسیون‌های IMO تصریح شده است. بنابراین، تعداد اعضایی که پیوست شماره 6 مارپول را تأیید نکرده‌اند نمی‌تواند مانعی بر سر راه اجرای این قانون باشد.

*   ایزو می‌خواهد دستورالعملی برای انطباق سوخت‌های دریایی با قانون محدودیت 0.5 درصدی سولفور ایجاد کند. آیا IMO در این زمینه ایده‌ای دارد؟
کمیته حفاظت از محیط زیست دریایی (MEPC) در IMO از سازمان ایزو خواسته است که برای اطمینان از هماهنگی بین استانداردهای ایزو در زمینه سوخت‌های دریایی و پیاده‌سازی قانون محدودیت سولفور، چهارچوب ایزو 8217 (در زمینه سوخت، محصولات پتروشیمی و الزامات سوخت‌های دریایی) را در نظر بگیرد.
در پایان جلسه MEPC، سازمان ایزو اطلاعاتی در زمینه توسعه مشخصات عمومی موجود در ایزو را با نام PAS 23263 ارائه داد. این مورد راهنمایی برای تأمین‌کنندگان و مصرف‌کنندگان سوخت‌های دریایی با در نظر گرفتن محدودیت 0.5 درصدی سولفور در سال 2020 است. کمیته مذکور از سازمان ایزو خواسته است که این دستورالعمل را به روز نگهدارد.

*   آیا قوانینی در خصوص انتشار اکسید نیتروژن (ذرات جامد منتشر شده) نیز وجود دارد؟
در یکم ژانویه 2019، اصلاحات مربوط به پیوست شماره 6 مارپول که به انتشار اکسید نیتروژن در مناطق دریای شمال و بالتیک که جزئی از منطقه ECAهستند، بر اساس قانون 13 این پیوست اجرایی خواهد شد. در یکم ژانویه 2021 نیز کاهش انتشار اکسید نیتروژن در سطح کشتیرانی جهانی در مناطق ECA لازم الاجرا خواهد شد.