شناورهای مگا تهدید یا فرصت در حمل و نقل کانتینری!

ائتلاف های جدید، تغییر ساختاری و گرایش های مثبت اقتصادی از سال گذشته تاکنون تغییراتی را در بازار حمل و نقل کانتینری ایجاد کرده که در این گزارش به آن پرداخته می شود.

کد خبر: ۷۶۰۰۸

تاریخ: ۱۴ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۰:۵۶

به گزارش گروه بین الملل مانا و بر اساس تحلیل منتشر شده از سوی شرکت هوش اقتصادی Xeneta نروژ، تشکیل ائتلاف ها بین خطوط کانتینری در صنعت کشتیرانی و روال مثبت اقتصادی حاکم بر این صنعت رشد مداوم را به همراه داشته است. در این میان، شاخص های عملکرد تجارت از وضعیت قرمز به وضعیت سوددهی تبدیل شدند. اما، برخلاف نرخ های بلند مدت در برخی موارد که در مقایسۀ سال به سال بالای 120 درصد رشد داشته است آینده به موجب وجود سایۀ ابهام برانگیز ورود شناورهای مگا به صنعت حمل و نقل کانتینری مطمئن به نظر نمی رسد.
بر اساس این گزارش، سال 2016 میلادی شاهد سقوط شرکت کشتیرانی هانجین کرۀ جنوبی بود و 20 شرکت معتبر دنیا در این صنعت زیان خالص پنج میلیارد دلاری را درحالی گزارش دادند که سال جاری میلادی شاهد تغییرات بزرگی در این صنعت بود و این روال ادامه دارد.
بر همین اساس مدیر عامل شرکت هوش اقتصادی Xeneta گفت: گزارش مالی سه ماه دوم شرکت کشتیرانی مرسک دانمارک در سال جاری میلادی تصویر لحظه ای جالبی از صنعت به نمایش می گذارد به گونه ای که نرخ بالای حمل و نقل روند افزایشی کسب درآمد را تا 8.4 درصد به جلو سوق داد و رشد 10 دلاری را در نیمۀ دوم تجربه کرد. در این حین، گزارش ها حاکی از آن است که هاپاگ لوید درآمد خود در سال جاری میلادی را سه برابر خواهد کرد.
نرخ حمل و نقل در صنعت کشتیرانی از کمترین میزان خود در سال گذشته رشد کرده است. به عنوان مثال، میانگین چرخشی سه ماهه برای حمل و نقل بار از بندر اصلی چین به شمال اروپا در ماه می سال 2016 میلادی و برای یک فروند شناور کانتینری 40 فوتی در بلند مدت به 655 دلار رسید. در ماه می سال جاری این رقم یک هزار و 429 دلار ثبت شد و در حال حاضر به یک هزار و 618 دلار رسیده است.
مدیر عامل شرکت Xeneta در این راستا گفت: از این رو، می بینیم که فعالیت بنادر کانتینری آمریکا از هر زمان دیگری بیشتر شده است و در ماه جاری و به نقل از Global Port Tracker توانسته با ثبت رکورد، یک میلیون و 750 هزار TEU کانتینر را جابه جا کنند. این درحالی است که با روی کار آمدن رئیس جمهوری این کشور و به دنبال عقب نشینی وی از طرح های آغازین مانند همکاری در تجارت مسیر اقیانوس آرام اعتماد نسبت به این کشور با چالش هایی روبه رو شده است. با این وجود به نظر می رسد میزان واردات کانتینری این کشور روبه افزایش باشد.
تقاضای بالای مشتریان، بازسازی ائتلاف های موجود در صنعت کشتیرانی- 90 درصد از ترافیک شناورهای کانتینری متعلق به سه ائتلاف اصلیِ حاکم (THE، اقیانوسیه و 2M) در صنعت کشتیرانی است- و فروپاشی شرکت کشتیرانی هانجین کرۀ جنوبی صنعت را به سمت استفاده بهینه سوق داد و موجبات افزایش کرایۀ حمل و نقل بار را فراهم آورد اما با این حال از آیندۀ حمل و نقل کانتینری نمی توان با اطمینان سخن گفت. امکان دارد صنعت کشتیرانی سهوا با اجرای طرح هایی موفقیت های خود را از بین ببرد.
وی ضمن اشاره به افزایش ظرفیت شناورهای کانتینری مگاسایز ادامه داد: نسبت به باقی سال جاری میلادی خوش بین خواهیم بود اما اظهار نظر درخصوص آینده بسیار سخت و پیچیده است.
وی افزود: 78 فروند شناور مگاسایز قرار است در مسیر تجاری آسیا-اروپا و طی دو سال آینده به کار گرفته شوند و ظرفیت صنعت را تا 23 درصد افزایش دهند. امری بدیهی است که ورود شناورهای مگا سایز با صرفه جویی به مقیاس در ارتباط است و هزینه های حمل و نقل را بهینه می سازد اما وجود این ظرفیت بالا نیازمند تقاضای بالایی نیز هست و سوال مهمی که باید پاسخ داده شود این است: منبع تقاضای بالا با افزایش ظرفیت کشتیرانی کجاست؟
شناورهای مگا با ظرفیت 18 هزار TEU باید در خصوص نرخ های بهینه تا دست کم 91 درصد اعمال نظر کنند تا بتوانند در صرف هزینه ها صرفه جویی کنند. حتی در مسیرهای پرترافیک آسیا-اروپا که تعیین نرخ دشوار است و نرخ پایین تر از میانگین برای برخی از حجم های کانتینری در آنجا برقرار است، در نهایت منجر به رشد نرخ حمل و نقل بار در صنعت کشتیرانی خواهد شد.
هر یک از شرکای اصلی ائتلاف ها سعی در جمع آوری مزایای شناورهای مگاسایز دارند. در همین راستا، بازار را غرق در شناورهای جدید می کنند و گرایش های مثبت موجود در بازار را با خطرهایی رو به رو می سازند. این یکی از بزرگترین مشکلات بالقوۀ ورود شناورهای مگا و افزایش ظرفیت صنعت کشتیرانی است.
سهامداران در زنجیرۀ تامین حمل و نقل کانتینری باید توجه خود را به سمت بازار جلب کنند تا نسبت به رشد و توسعه و تعیین قیمت ها برای دارایی ها، سرویس ها و بارهای خود آمادگی لازم را داشته باشند.
این بخش همانند صحنۀ سیاسی جهان قابل پیش بینی نیست و بهترین گزینه برای مقابله با آن دسترسی به بهترین هوش اقتصادی در بازار است.