مزایا و معایب ورود شناورهای هوشمند به ناوگان کشتیرانی جهان

تکنولوژی هوشمند پتانسیل ایجاد یک انقلاب در جابجایی کارگو را دارد، انقلابی که از 50 سال پیش زمانی که کانتینر برای نخستین بار در صنعت کشتیرانی معرفی شد تا به امروز دیده نشده است.

کد خبر: ۷۵۹۰۳

تاریخ: ۲۴ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۴:۰۸

به گزارش گروه بین الملل مانا کاپیتان" Andrew Kinsey" مشاوره ارشد خطر دریایی در AGCS - یکی از شرکت های پیشگام بیمه جهانی-گفت: تکنولوژی اتوماتیکی پتانسیل ایجاد یک انقلاب در جابجایی کارگو را دارد، انقلابی که از 50 سال قبل زمانی که کانتینر در صنعت کشتیرانی معرفی شد تا به امروز دیده نشده است.هم اکنون شاهد حضور ماشینهای اتوماتیکی در خیابان ها هستیم که به طور آزمایشی رانش می کنند، در آینده نیز شاهد تردد کشتی های بدون خدمه در آب خواهیم بود.

این گزارش ادامه داد: شرکت برجسته مهندسی رولز-رویس بریتانیا که بر روی تکنولوژی اتوماتیکی در بخش دریایی کار می کند، یک شناور محلی با قابلیت کنترل از راه دور، یک شناور اتوماتیک با کنترل از راه دور و کشتی های اقیانوس پیمای بدون سرنشین تمام اتوماتیک را طراحی کرده است که به ترتیب در سال 2020، 2025 و 2035 به آب انداخته خواهند شد.
در ژاپن، شرکت های کشتیرانی با کشتی سازی ها برای توسعه کشتی های کارگو خودرانش در حال همکاری هستند، این نوع شناورها از سال 2025 وارد چرخه فعالیت خواهند شد. در دریای بالتیک نیز پروژه One Sea ecosystem در سال گذشته پایه گذاری شد، براساس این پروژه، طی سه سال قادر خواهیم بود به شناورهای که کاملا از راه دورکنترل می شوند، و هم چنین به ترافیک دریایی تجاری تا سال 2025 دست یابیم.
افزون بر این، در یک مقیاس کوچکتر، شرکت های Automated Ships انگلستان و KongsbergMaritime نروژ تفاهم نامه ساخت Hrönn- نخستین شناور کاملا اتوماتیکی و بدون سرنشین برای عملیات فراساحلی که قرار است در سال 2018 به آب انداخته شود را امضا کردند.

به طور قطع، تکنولوژی پشت چنین شناورهایی با سرعت در حال گسترش است، تکنولوژی هایی که این امکان را برای کشتی ها فراهم می کند که از راه دور کنترل شوند یا به صورت اتوماتیکی فعالیت کنند، علاوه بر این، کشتی ها را قادر به مانیتور کردن سلامت خود، محیط اطراف خود و هم چنین تصمیم گیری بر اساس اطلاعات خواهد ساخت.

منافع اتوماتیکی
صنعت کشتیرانی اتوماتیکی منافع بسیار زیادی را به ارمغان خواهد آورد. خطای انسانی اغلب یک نقش اصلی در ایجاد حوادث دریایی برعهده دارد، به گونه ای که برآورد می شود 75 الی 96 درصد از حوادث دریایی می تواند به خطای انسانی مرتبط باشد. افزون بر این، تحلیل AGCS از یک هزار و 500 مطالبه بیمه مسئولیت دریایی نشان می دهد، خطای انسانی در پشت 75 درصد از هزینه مطالباتی معادل یک میلیارد و ششصد میلیون دلار نهفته بوده است.
با توجه به نقش خطای انسانی در حوادث دریایی، این فرض استوار می شود که شناورهای بدون سرنشین می توانند امن تر باشند، در عین حال، ریسک مرتبط با وجود خدمه ها مانند صدمه جانی یا بدنی، به طور چشم گیری کاهش یا حتی حذف خواهد شد. از طریق حفظ جان خدمه و هزینه های سوختی، می توان هر دو مقوله کارآمدی و سودآوری را بهبود بخشد.
در ادامه این گزارش آمده است: بازار کشتیرانی اخیر که تحت تاثیر یک کساد جهانی قرار گرفته، با چالش های فراوانی مواجه است. هزینه های خدمه بسته به نوع شناور از حدود ده تا 30 درصد مخارج عملیاتی مالکان OPEX را در برمی گیرد. یک کشتی بدون سرنشین می تواند فضای بیشتری را برای کارگو فراهم کند، چرا که نیاز به فضا برای سیستم های حمایت از خدمه و اقامت را حذف می کند.

اتوماتیکی شدن منجر به کاهش حوادث دزدی دریایی نیز خواهد شد، چرا که دیگر خدمه ای وجود ندارد که بتوان از آن به عنوان اهرمی برای باج گیری استفاده کرد. با این وجود، چرخه تهدید دزدی دریایی در حال تحول است و شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه دزدان دریایی حفرهای امنیت سایبری را برای هدف قراردادن کارگوهای خاص مورد سوء استفاده قرار می دهند، بنابراین خطر امنیت سایبری می تواند در آینده افزایش یابد.

چارچوب قانونی چارچوب زمانی را به چالش می کشد

کشتیرانی اتوماتیک احتمالا باید به صورت مرحله به مرحله پیش رود، چرا که مباحث قانونی و تنظیمی زیادی وجود دارد که نیاز به حل شدن دارد. برای مثال، قانون دریایی و کنوانسیون هایی که برای کشتی هایی بدون خدمه نوشته نشده اند و در حال حاضر شناورها مجبور به داشتن خدمه و کشتی بان روی عرشه خواهد بود. از سوی دیگر، سازمان بین المللی دریانوردی IMO اخیرا اعلام کرد، بررسی و تحقیق در مورد اینکه چگونه قوانین بین المللی موجود می تواند برای کشتی های اتوماتیکی نیز به کار رود، را آغاز کرده است.

"Kinsey" افزود: با وجود این مباحث قوانین، کشتیرانی اتوماتیکی اتفاق خواهد افتاد، اما سوال این است که چه زمان و چگونه؟ این احتمال نیز وجود دارد که فشارهای اقتصادی اخیر بر صنعت کشتیرانی و نیاز برای یافتن کارآمدی ها، می تواند حتی از اتوماتیکی شدن حمایت و در عین حال توسعه در این زمینه را سرعت بخشد.

چالش های مدیریت ریسک

ملاحظات امنیتی برای توسعه اتوماتیکی شدن نقش حیاتی را بازی می کند. یک چالش برای طراحان متقاعد کردن کاربران، سهام داران، قانونگذران و بیمه کنندگان به پایداری 100 درصدی سیستم ها است. درآینده، ارتباط بی عیب و نقص بین کشتی های خودکار در دریا و مرکز موسوم به کنترل ساحلی جایی که شناورها کنترل خواهند شد، مسلما بسیار حیاتی خواهد بود.

"Rahul Khanna"  رئیس شورای خطر دریایی در AGCS نیز خاطر نشان ساخت: هنوز نیاز به زمان داریم برای اینکه بفهمیم آیا توانایی تصمیم گیری کامپیوترها با انسانها همخوانی دارد. تکنولوژی اتوماتیکی پتانسیل بهبود امنیت را دارد، اما یک عنصر حیاتی و حائز اهمیت این خواهد بود که آیا بک آپ کافی در زمانی که اشتباهی رخ می دهد و شرایط از روال عادی خود خارج می شود، وجود خواهد داشت.!!