خشکیدگی جنگل‌های حرا در هرمزگان نگران کننده است

مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری هرمزگان با تبیین جایگاه راهبردی جنگل‌های ساحلی و مانگرو، نسبت به پیامد‌های زیست‌محیطی تخریب این عرصه‌ها هشدار داد و گفت: در صورت تداوم روند خشکیدگی، وقوع پدیده ریزگرد‌ها مشابه استان‌های غربی در هرمزگان دور از انتظار نخواهد بود.

کد خبر: ۱۰۶۲۷۵

تاریخ: ۰۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۳:۳۲

محمد نورموسوی، مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری هرمزگان در گفت‌و‌گو با خبرنگار مانا در بندرعباس با تأکید بر اهمیت اکولوژیک عرصه‌های طبیعی استان، این جنگل‌ها را از مهم‌ترین سرمایه‌های زیست‌محیطی کشور توصیف کرد.

وی در این ارتباط اظهار کرد: این عرصه‌ها با گستره‌ای بیش از ۸۰۰ هزار هکتار، از پارسیان در غرب تا جاسک در شرق استان امتداد یافته‌اند و به عنوان یک سد طبیعی در برابر تهدیدات اقلیمی عمل می‌کنند.

مدیرکل منابع طبیعی استان هرمزگان خاطرنشان کرد: موقعیت ویژه هرمزگان در حوزه جنگل‌های دریایی نیز مورد توجه قرار گرفته و این استان با داشتن بیش از ۲۵ هزار هکتار جنگل مانگرو که از «سایه‌خوش» بندرلنگه تا «خور کرتی» در مرز سیستان و بلوچستان گسترده شده‌اند، رتبه نخست کشور را در اختیار دارد.

موسوی با اشاره به اینکه این اکوسیستم‌های جزر و مدی زیستگاه اصلی آبزیان، میگو‌ها و گونه‌های گرمسیری هستند، اضافه کرد: در این میان، گونه «چندل» در خور آذینی سیریک به عنوان تنها گونه درختی زنده‌زا در ایران، از اهمیت ملی و بین‌المللی ویژه‌ای برخوردار است.

وی با بیان اینکه گزارش‌های متعددی از سوی منابع طبیعی استان درباره خشکیدگی بخشی از جنگل‌های حرا و ساحلی منتشر شده بود، گفت: کاهش ورودی آب شیرین به تالاب‌ها، نوسانات اقلیمی و مداخلات انسانی در حریم سواحل، از جمله عواملی است که سلامت این ریه‌های سبز را با تهدید مواجه کرده است.

مدیرکل منابع طبیعی هرمزگان معتقد است تخریب این زیست‌بوم‌ها نه تنها به تنوع زیستی آسیب می‌زند، بلکه چرخه اقتصاد دریاپایه و معیشت صیادان را نیز مختل خواهد کرد.

موسوی در بخش دیگری از تحلیل خود، به ظرفیت بالای این عرصه‌ها برای توسعه اکوتوریسم اشاره کرد و افزود: این جنگل‌ها می‌توانند با مشارکت جوامع محلی، بستر مناسبی برای ایجاد اشتغال پایدار و درآمدزایی ساکنان ساحل‌نشین باشند.

وی در انتها نیز تاکید کرد: حفاظت از گنجینه‌های طبیعی هرمزگان اکنون فراتر از یک وظیفه محیط‌زیستی، به عنوان یک ضرورت اقتصادی و امنیتی مطرح است که نیازمند عزم راسخ دستگاه‌های اجرایی و مشارکت آحاد جامعه برای حفظ این میراث برای نسل‌های آینده است.