چشم‌انداز ناوگان جهانی فله خشک در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶

رشد ناوگان جهانی فله خشک که از سال ۲۰۱۰ تاکنون روندی صعودی داشته است، در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ اندکی کُند خواهد شد؛ این در حالی است که تحویل کشتی‌های فله‌بر تا سال ۲۰۲۶ به بالاترین میزان خود در شش سال گذشته خواهد رسید.

کد خبر: ۱۰۳۶۹۰

تاریخ: ۰۴ مرداد ۱۴۰۴ - ۰۹:۰۹

به گزارش گروه بین‌الملل مانا به نقل از مؤسسه BIMCO؛ فیلیپ گوویا، مدیر تحلیل حمل‌ونقل دریایی این مؤسسه، اعلام کرد که قراردادهای ساخت کشتی‌های فله خشک در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ با سرعت قابل‌توجهی منعقد شده و پیش‌بینی می‌شود تعدادی از این کشتی‌ها در سال ۲۰۲۵ و همچنین سال آینده تحویل سفارش‌دهندگان شود.
وی افزود: انتظار می‌رود تحویل کشتی‌های فله‌بر در سال جاری و ۲۰۲۶ به تدریج افزایش یافته و در مجموع به ۴۱.۲ میلیون تُن (DWT) برسد؛ رقمی که بالاترین میزان در شش سال اخیر خواهد بود.
با این حال، علیرغم افزایش تعداد کشتی‌های جدید، رشد ناوگان فله خشک در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ تنها به نیمی از سرعت رشد این صنعت در دهه ۲۰۱۰ خواهد رسید. دلیل اصلی رشد سریع در آن دوره، تقاضای قوی چین بود که باعث افزایش سفارش ساخت کشتی‌های جدید شد. اما با کاهش رشد تقاضا در سال‌های اخیر، این روند کند شده است. هرچند افزایش طول مسیرهای دریایی تا حدودی توانسته رشد ضعیف‌تر بار را جبران کند.
بر اساس این گزارش، از مجموع ۵۹.۳ میلیون DWT که قرار است تا پایان سال ۲۰۲۶ تحویل شود، کشتی‌های پاناماکس با ۳۳.۹ درصد بیشترین سهم را خواهند داشت و پس از آن کشتی‌های سوپراماکس با ۲۸.۳ درصد در رتبه دوم قرار می‌گیرند. هر دو بخش در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ به دلیل نرخ‌های حمل بار نسبتاً قوی‌تر، شاهد رشد سفارش‌های جدید بوده‌اند.
در همین حال، سفارش ساخت کشتی‌های کیپ‌سایز نیز در سال ۲۰۲۴ با افزایش نرخ‌های حمل بار رشد یافت، با این وجود این کشتی‌ها تنها ۲۳.۹ درصد از تحویلی‌های آینده را به خود اختصاص می‌دهند.
این گزارش همچنین اشاره می‌کند که ترکیب ناوگان جهانی به تدریج به سمت پایداری بیشتر زیست‌محیطی در حال تغییر است؛ به‌طوری که ۹.۱ درصد از کشتی‌های در دست تحویل قابلیت استفاده از سوخت‌های جایگزین را خواهند داشت و ۱۰.۷ درصد دیگر برای مقاوم‌سازی احتمالی طراحی شده‌اند. در این میان، کشتی‌هایی با قابلیت استفاده از سوخت‌های جایگزین نظیر LNG و متانول، گزینه‌های اصلی هستند که به ترتیب ۳۷.۱ و ۳۴.۹ درصد ظرفیت این دسته را شامل می‌شوند.
عوامل ژئوپلیتیکی نیز در سال‌های اخیر تأثیر چشمگیری بر بازار گذاشته‌اند. از جمله تحریم‌های زغال‌سنگ روسیه و تغییر مسیر کشتی‌ها از دریای سرخ به مسیر دماغه امید نیک، که باعث افزایش طول مسیرهای دریایی و رشد تقاضا برای حمل فله خشک فراتر از پیش‌بینی‌های اولیه شده است. این افزایش تقاضای غیرمنتظره سبب شد کشتی‌های قدیمی‌تر به جای اسقاط، همچنان در ناوگان فعال باقی بمانند.
طبق ارزیابی تحلیلگران BIMCO، چشم‌انداز بازار حمل کالا با کشتی‌های فله خشک با چالش‌هایی روبه‌رو خواهد بود. به طور کلی، نرخ‌های حمل در سال جاری به دلیل ضعف تقاضا در سطح پایینی قرار دارند و این روند احتمالاً تا سال ۲۰۲۶ ادامه یابد. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که بخش‌های پاناماکس و سوپراماکس با نرخ‌های ضعیف‌تری مواجه خواهند بود، اما شرایط برای کشتی‌های کیپ‌سایز می‌تواند اندکی بهتر باشد.
فیلیپ گوویا در پایان خاطرنشان می‌کند که تحویل تعداد بیشتری کشتی جدید در بخش‌های پاناماکس و سوپراماکس می‌تواند فشار بیشتری بر بازار این دو بخش وارد کند و در نهایت منجر به افزایش تدریجی اسقاط کشتی‌های قدیمی‌تر و کم‌بازده در این بخش‌ها شود.